2 Mart 2015 Pazartesi

Bir zaman gül için zaradüş oldum


Dün gece ne yaptıysam yapayım uyuyamadım. Uyku ilaçlarım var ama bir taneden fazla almak istemem. Öyle malak gibi ekrana baktım. Konuştuğumuz bir hanım efendi var birden yok oldu gitti. Yetim ski gibi kaldım ortada. Uyumuş meğerse peh işe bak. insana ninni gibi geliyor söylediklerim demek ki. Şimdi buraya bir smiley ikonu koydurtmayacağım kendime. Birden bire benimle konuşurken elinde telefonu yatacığında yatarken gözleri kapanıvermiş. Oluyor böyle taklaya gelmeler doğal karşılamak lazım. Lakin doğal ama insanında bu kadar derinden ilerlerken meseleler bir iyi geceler öpücüğü konduramadan uyuyakalması belki ahlaka mugayir ve belki de pek hayra alamet değil . Herhalde okul sınavalar vs falan çok yoruyor yavrucağzımı  deyip geçiştirebilirim. Takılmayalim böyle şeylere önümüze bakalım hep. Bakalım da önümüze baka baka arkamızdakilere tur bindirmeye başladık. Çoktan geçip gittiklerimizin şimdi arkalarındayız. Tur bindirilen atletin durumu ne vahimdir düşünsene utancından yerin dibine girmiştir ama hala gebermeden o koşuyu bitirmek zorundadır. Ancak ilişkiler kulvarında durum tam tersidir.. Tur bindiren rezil olandır tur bindirilen değil ne yazık ki.o kendini fazla hırpalamaktan
korkan atlet hepimizden uzun yaşayacak işte. Koşusuna emin ve sağlam adımlar atarak, sakatlanmayı risk olarak almadan finişe varacak. O finişe vardığında siz kardiyolojide bir yoğun bakım ünütesinde fişiniz takılı yatıyor olacaksınız muhtemelen. Onlarsa unlarını eleyip asmış olacaklar çoktan.  Sol üst köşedeki fiber mankeni tanıyanınız var mı? Eğer varsa insanlık namına en yakın karakola başvursun. Üzerindeki pembe pijama takımını çekmeye ben utandım ve başındaki o zavallı şapkası. Bir fiber manken bu kadar üzülebilir. Yarın gidip dükkan sahibinden mankeni bana satmasını isteyeceğim. Onu o vitrinde daha fazla rezil olmaktan kurtarmalıyım. Yüzündeki hüzne bakar mısınız? Ah benim hüzünlü mankenlerim. Tuğçe Kazazlarım benim. Ne yapsalar da nasıl kurtarsalar paçayı her hallerinden acep. Haydi eylem çağrısı yapıyorum buradan şimdi! Tüm kadın fiber mankenleri vitrinlerden indirip özgürlüklerine kavuşturalım. Kıyafet segileyecek bi bu zavallıcıklar kalmış değil. Yerlerine gerçek kadınlar koyulmalı. İş peepshow kıvamına dönüşmeden de belirli kurallar çerçevesinde hem daha çekici alıcısı çok olan bir fikir olur hem de mankenlikte umduğunu bulamayan kızlarımız vitrin mankenliğinde kariyer şansı edinirler.Dizi işi yattı diye üzülme, yapımcıyla yattığınla kaldın diyte de üzülme işte sana fırsat. Ne çok martaval okudum değil mi. Esasında asıl demek istediğim bu kadar hüzün dolu olabilen plastik içerikli bir obje; insanın onu ortadan alıp canlısıyla değiştiresi geliyor. 
 








Hiç yorum yok:

Yorum Gönder